و برادرش ملا محمد باقر است ، و از براى اوست مصنّفاتى از جمله : حواشى بر عده ، و كتاب كشكول ، و منظومه در منطق ، و كتابى در طب ، و مقامات ، و ديوان شعر فارسى ، وفات كرد سنهء 1093 . محمّد بن تقي الدين الأصفهاني معزّ الدين « 1 » عالم نحرير ، و فاضل جليل ، و متكلم فقيه ، قاضى اصفهان در عصر سلطان شاه عباس ماضى رحمه اللّه مجلسى اول از او روايت مىكند و او از شيخ عبد العالى بن محقّق كركى رحمه اللّه . از نامهء دانشوران « 2 » در ذيل ترجمهء شيخ ابراهيم قطيفى معلوم شود كه ، جناب معزّ الدين ، سيد و حسينى است و از شيخ ابراهيم قطيفى اجازه دارد . و در ترجمه شيخ بهائى بيايد خواب ديدن معزّ الدين مذكور يكى از ائمه را و امر فرمودن به او كه مفتاح الفلاح را بنويسد و مداومت كند به عمل كردن به آن و ظاهرا اين جناب ، والد آقا سيد محمد باقر حسينى رضوى است كه ترجمه‌اش نگاشته شد . مؤلّف گويد كه ، بعد از تأليف اين كتاب شريف موفق شدم به زيارت كتاب تحفة الرضويه كه از مصنّفات اين بزرگوار است به خط خودش در صلات ، و در ظهر آن اجازه بود از آقا سيد محمد تقى استرآبادى به خط خودش كه اجازه داده بود به مير معزّ الدين محمد مذكور . قال فيها : و من الموفقين لسلوك أشرف السبيلين السيد الأجل الأفضل و السند المحقّق الأكمل نسل العترة الطاهرة و سلالة الأنجم الزهرة ، صاحب أخلاق الرضية و الملكات المرضية ، الجامع بين مكارم الأخلاق و طيب الأعراق ، قدوة أعاظم السادات الكرام و عنوان صفيحة صفائح أفاضل العلماء الأعلام ، معزّ الدين و الدنيا ، الأمير الكبير ، أمير معز الدين محمد بن أبي الحسن الموسوي - و فقه اللّه في السلوك إلى نهاية السبيل و أذاقه من شراب أنسه كأسا من سلسبيل - انتهى . و هم در آخر كتاب نوشته بود فهرست مصنّفات كليب عتبة الرضا عليه السّلام معزّ الدين

--> ( 1 ) . اعيان الشيعه ، ج 6 ، ص 208 ، ج 43 ، ص 298 و ج 44 ، ص 122 ؛ ريحانة الادب ، ج 4 ، ص 44 ؛ تذكرة القبور يا دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ص 479 ( 2 ) . نامهء دانشوران ، ج 3 ، ص 43